این روزا....

خسته از یه مسیر حدودا پنج ساله... بگم یه هدف بهتره.... بالاخره تموم شد:) با وجود تمام موانعی که هنوزم جلو رومه اما قرار نیست این جا توقف کنم...پ. نوشت: با خودم میگفتم چطور یکی میتونه شب تا صبح یسره انلاین باشه... لعنت به این همستر... چه فکرا که تو سرم میومد و میرفتاونروز به معنی واقعی کلمه داشت جونم در میومد و کاری از دستم برنمیومد، انقدر که حرص خوردم..... نهایتا با یه اتفاق عجیب دلم آروم گرفت... بهش گفتم بازم ممنونم ازت...:(پ. نوشت دو: دلم خونِ.. خون...